Om saam te woon sonder om ‘n huwelik te sluit, hetsy dit \u2018n doelbewuste keuse is of nie, gebeur al te dikwels sonder dat die paartjie die regsgevolge daarvan begryp.<\/p>\n
Ter illustrasie van die gevolge kyk ons na die feite en uitspraak in\u00a0Bwanya v Master of the High Court, Cape Town and Others<\/i>\u00a0wat op 1 Oktober 2020 gelewer is. Die feite van die saak draai om B en R, wat mekaar in 2014 ontmoet en het kort daarna saam ingetrek het. R het te alle tye vir B as sy vrou behandel, en in die o\u00eb van hul vriende was hul verhouding altyd di\u00e9 van ‘n liefdevolle paartjie. R het in April 2016 onverwags te sterwe gekom, voordat planne om lobola te onderhandel en troue te hou kon realiseer.<\/p>\n
B het eise teen R se boedel ingedien in haar hoedanigheid as eggenoot en intestate erfgenaam van R. Die eksekuteur en die Meester het die eise egter van die hand gewys, aangesien B nie R se wetlike \u2018gade\u2019, soos deur die wet vereis, was nie.<\/p>\n
In ‘n suksesvolle aansoek wat deur ons Kaapstad litigasie-span, onder leiding van Martin Bey, hanteer is, is dit aangevoer dat \u2018n heteroseksuele paartjie in ‘n permanente verhouding vir doeleindes van die Wet op Intestate Erfopvolging (\u2018WIE\u2019) as eggenote beskou moet word en dus geregtig is op die voordele wat \u2018n intestate erfgenaam toekom in terme van WIE. (Die howe het voorheen bevind dat vennote in ‘n permanente verhouding van dieselfde geslag as wetlike gades vir doeleindes van die WIE beskou moet word.)<\/p>\n
Mnr Bey staan \u200b\u200book aan die voorpunt van B se verwante eis vir onderhoud hangende die finalisering van die boedel, in haar hoedanigheid as permanente (maar ongetroude) lewensmaat.<\/p>\n